Δεν περιμέναμε να μάθουμε κάτι από το debate των πολιτικών αρχηγών, αν και έγινε ξανά μετά από 6 χρόνια. Καμία συζήτηση για την ουσία, καμία συζήτηση για το μέλλον. Δυστυχώς η εικόνα πολιτικών και δημοσιογράφων αναδεικνύει την σκληρή πραγματικότητα και το γιατί πτωχεύσαμε. Είμαστε φτωχοί σε δυνάμεις, σε θέληση, σε ιδέες, σε σχέδια, σε ανθρώπους που είναι αποφασισμένοι να σπάσουν τους φράκτες. Αυτό που δυστυχώς μάθαμε, ή καλύτερα επιβεβαιώθηκε, είναι η αρνητική εικόνα σε όλα τα επίπεδα.

Κόμματα τα οποία δεν έχουν πρόγραμμα. Αρχηγοί που αντλούν δυνάμεις από το...παρελθόν και δεν σχεδιάζουν κάτι για το αύριο.Δημοσιογράφοι, που επαναλαμβάνουν κοινότυπες ερωτήσεις για πράγματα που γνωρίζουμε και έχουν ελάχιστη σημασία. Το debate έδειξε την χειρότερη εικόνα ενός πολιτικού και δημοσιογραφικού συστήματος που είναι κουρασμένο, απαξιωμένο, αμήχανο, δέσμιο μιας απίστευτης φτώχειας και μιζέριας. Πολιτική και δημοσιογραφία είναι εγκλωβισμένες σ ένα ακίνητο χθες. Η πρωτοβουλία έχει χαθεί και από τους πολιτικούς και από τους εκπροσώπους της μαζικής ενημέρωσης. Μένει και πάλι στον δυστυχή πολίτη να “ανακαλύψει” ένα συνδυασμό , ένα τρόπο ώστε η χώρα να προχωρήσει μισό βήμα μπροστά, με την κρυφή ελπίδα ότι κάτι μπορεί να κουνηθεί. Έχουμε πτωχεύσει εδώ και χρόνια, δυστυχώς παραμένουμε φτωχοί.

Υ.Γ. Μπορεί να ακουστεί υπερβολικό, αλλά η εικόνα της δημοσιογραφίας ήταν χειρότερη απ αυτή της πολιτικής. Τα δεσμά της δημοσιογραφίας έγιναν πιο φανερά από κάθε άλλη φορά. Μαζί με... εκπροσώπους που μας πήγαν πίσω στις δεκαετίες του 70 και του 80.