Πυρετώδεις διαβουλεύσεις σε όλη την Ευρώπη προκάλεσε η μεγάλη επικράτηση του «όχι» στο ελληνικό  δημοψήφισμα  και ήδη δρομολογούνται εξελίξεις και στην Ελλάδα και στην ΕΕ. Στην Ελλάδα το παλιό δικομματικό σύστημα και το πολιτικό προσωπικό που εκπροσωπούσε διαλύθηκε κυριολεκτικά. Δημιουργήθηκε ένα μέτωπο από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη , μέχρι τον Σαμαρά, τον Σημίτη, τον Θεοδωράκη, τον Λοβέρδο, την Μπακογιάννη, τον Λαλιώτη και όλο το σύστημα που χρεοκόπησε τη χώρα και δέχθηκε συντριπτική ήττα από τον Αλέξη Τσίπρα που μόνος του έδωσε τη μάχη .

Προφανώς ούτε ο Τσίπρας είχε αντιληφθεί το μέγεθος της στήριξης που είχε από τον λαό, γι αυτό και η ευθύνη του τώρα είναι τεράστια. Επειδή ο κόσμος λίγο πολύ ξέρει ότι μια καλή συμφωνία είναι δύσκολη, η εντολή που πήρε ο πρωθυπουργός απευθύνεται και στο εσωτερικό της χώρας και είναι πολύ σαφής. Να κινηθεί επιτέλους  και να πάρει μέτρα για το μαύρο μέτωπο ΜΜΕ-διαπλοκής – παρασιτικό σύστημα  και να αλλάξει τα δεδομένα αντί να φλερτάρει μαζί του, όπως έκανε μέχρι σήμερα. Στην Ευρώπη, δύο  είναι οι κυρίαρχες τάσεις που πιθανόν να συγκρουστούν στην πορεία, είναι όμως προφανές ότι στο τέλος η πίεση θα στραφεί αποκλειστικά προς τον Αλέξη Τσίπρα. Η μία τάση είναι σκληρή γραμμή του Σόϊμπλε που κινείται στο όριο της εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και ως πρώτο στόχο έχει την υπογραφή μιας σχεδόν ταπεινωτικής συμφωνίας. Η τάση αυτή έχει στο πλευρό της την Φινλανδία, τον υπουργό Οικονομικών της Αυστρίας ο νεοφιλελεύθερος Σέλλινγκ, ενώ ο καγκελάριος της Αυστρίας ο Φάϊμαν είναι πολύ πιο μετριοπαθής,  η  Ισπανία, Σλοβενία, η Κροατία, η Σλοβακία, οι βαλτικές χώρες και η Φινλανδία. Στην μετριοπαθή γραμμή, βρίσκονται ο Ρέντσι και ο Ολάντ  που ξέρουν ότι η κρίση του Ευρώ μπορεί να διαχυθεί στις χώρες τους. Γι αυτό είναι κρίσιμης σημασίας για την Ελλάδα αν ο Ολάντ θα κρατήσει μέχρι τέλους καλή στάση ή όπως κάνει συνήθως, στο τέλος θα γίνει ουρά της Γερμανίας. Κρίσιμος παράγοντας είναι η Σύνοδος Κορυφής της Τρίτης 7Ιουλίου. Αν το κορυφαίο θεσμικό όργανο της ΕΕ αποφασίσει να διαδραματίσει ρόλο και να πάρει αποφάσεις ώστε να τις επιβάλλει στο Eurogroup, τα πράγματα μπορεί να είναι καλύτερα για την Ελλάδα. Αν όλα αφεθούν και πάλι στο σύστημα Σόιμπλε, όλα είναι πιθανά , ίσως και επικίνδυνα.