Φαίνεται πως φτάνουμε στο τέλος μιας δύσκολης κούρσας και οι αποφάσεις για τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση είναι δύσκολες.

Ο Αλέξης Τσίπρας πρόλαβε την κίνηση των εταίρων και δανειστών, έστειλε πρώτος την δική του πρόταση πριν στείλουν εκείνοι το τελεσίγραφο, εξηγώντας δια του άρθρου, στην Le Monde το σκεπτικό του, όπως και το ρίσκο που είναι έτοιμος να αναλάβει. Αυτοί που επιβάλλουν βηματισμό είναι τελικώς οι σκληροί, δηλαδή το μπλοκ των βορείων (Γερμανοί, Ολλανδοί, Φιλανδοί κα) μαζί με το ΔΝΤ. Το μέγα θέμα δεν είναι οι συντελεστές του ΦΠΑ, αλλά το γενικό ισοζύγιο. Η αναδιάρθρωση του χρέους, ο προσανατολισμός στην ανάπτυξη αντί στην ύφεση και το Ασφαλιστικό.  Βασικό αξίωμα για την όποια απόφαση, είναι η …εμπιστοσύνη στην ελληνική κοινωνία. Η πλειοψηφία φοβάται την ρήξη ή την …συμφωνία (δηλαδή την αποδοχή νέων υφεσιακών μέτρων); Ο διχασμός είναι εμφανής.  Ο Αλέξης Τσίπρας θα κληθεί να πάρει μια δύσκολη απόφαση. Τα ερωτήματα όμως είναι πολλά. Τα δύο κείμενα της κυβέρνησης και των εταίρων, είναι προς την ίδια κατεύθυνση ή αποκλίνουν; 
Θα συνεχιστεί η διαβούλευση για τις επιμέρους διορθώσεις- συμβιβασμούς εως το τέλος Ιουνίου; 
Να δεχθεί τις προτάσεις ή να τις απορρίψει;
Το αποτέλεσμα σε όποια απόφαση θα είναι οι…εκλογές!  Αν δεν υπάρξει συμφωνία, αυτομάτως πάμε σε εκλογές. Αν υπάρξει μια δύσκολη συμφωνία με μια εξίσου δύσκολη απόφαση της Βουλής, επίσης θα πρέπει να πάμε σε εκλογές.  Ο Αλέξης Τσίπρας διαπραγματεύθηκε υπο δύσκολες συνθήκες, αξιοποιώντας κάθε χαραμάδα που έμενε ανοικτή στον μπλοκ των εταίρων –δανειστών.Έχει απόλυτο δίκαιο σε ότι αφορά τις διαφωνίες μεταξύ εταίρων –δανειστών και σε ότι αφορά το μέλλον της Ευρώπης.Σήμερα όμως είναι το Βερολίνο  που επιβάλλει τις απόψεις του. Και αυτό χάρη στην δειλία της Γαλλίας.Η Ελλάδα έχει πολλά κενά, πολλές ανοικτές υποθέσεις δικές της που πρέπει επιτέλους να αποφασίσει να κλείσει.
-Το ασφαλιστικό
-Η δημόσια διοίκηση, η δομή και λειτουργία της (όχι ο αριθμός των υπαλλήλων) καθώς και το κόστος σε σχέση με την ανταποδοτικότητα.
-Η αντίληψη περί ανάπτυξης και επενδύσεων. Να μην ξεπουληθούν τα φυσικά μονοπώλια (αεροδρόμια, λιμάνια, ενέργεια κλπ), όμως επιτέλους πρέπει να υπάρξουν επενδύσεις, συνέργειες, μείωση της γραφειοκρατίας. Το δημόσιο πρέπει να είναι αρωγός των  πολιτών –επιχειρηματιών και όχι εχθρός.
-Το πελατειακό κράτος. Το δυσκολότερο θέμα. Είναι η κληρονομιά του κράτους που έστησαν οι Κουτσόγιωργας-Γιαννόπουλος και το οποίο αξιοποίησαν οι δήθεν εκσυγχρονιστές όλων των κατηγοριών. 
Είμαστε στην στιγμή μιας μεγάλης απόφασης.