Τέτοια εκστρατεία κατά ελληνικής κυβέρνησης δεν έκαναν ποτέ άλλοτε οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Ούτε κατά της δικτατορίας φυσικά, αφού ήταν δικό της δημιούργημα όπως παραδέχθηκε με την δημόσια συγνώμη του κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, ο Μπιλ Κλίντον. Ούτε όταν αποφυλακίστηκαν οι χουντικοί. Και τώρα εξεγίρονται για τον Ξηρό; Αστεία πράγματα...Ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα Ντ. Πιρς σχεδόν αναστατωμένος ανακοίνωσε ότι ο κατ΄οίκον περιορισμός του Σάββα Ξηρού, είναι βαθιά, μη φιλική ενέργεια, δηλαδή εχθρική κατά των ΗΠΑ, επικαλούμενος τις δολοφονίες Αμερικανών πολιτών από την 17Ν. Προφανώς οι ΗΠΑ, αλλά και και πολλοί στην Ελλάδα να ενοχλούνται από το νομοσχέδιο για τις φυλακές και την σχετική πρόβλεψη που φωτογραφίζει και τον Ξηρό. Ωστόσο τέτοιοι τόνοι περί <<μη φιλικής ενέργειας>> όχι μόνο είναι υπερβολικοί, είναι και υποκριτικοί και ύποπτοι. Οι Αμερικανοί, με πρόσχημα τον Ξηρό επιτίθενται στην κυβέρνηση πολλαπλασιάζοντας την πίεσή τους, ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ  και ο Τσίπρας να νοιώσουν περικυκλωμένοι, να νοιώσουν ότι δεν υπάρχει οδός διαφυγής, παρά μόνο με την υπογραφή ενός νέου Μνημονίου. Ο στόχος είναι απολύτως πολιτικός και αφορά την διαπραγμάτευση , όσο και την πολιτική ανάγκη να απαλλαγούν από τον απρόβλεπτο ΣΥΡΙΖΑ που μπορεί να προκαλέσει την κατάρρευση της ευρωζώνης, αν τελικά αποφαίσει μια στάση πληρωμών. Οπως με απόλυτη σαφήνεια δήλωσε η επικεφαλής της ευρωπαικής διπλωματίας Φεντερίκα Μογκερίνι κατά την Σύνοδο των G-7, την περασμένη εβδομάδα, όλοι είμαστε ένα σύστημα. Αν η Ελλάδα φύγει από το σύστημα, καταρρέει το σύστημα. Αν το συγκεκριμένο κλαμπ είχε αντίρρηση με τις δηλώσεις αυτές , αμέσως θα διαχώριζαν τη θέση τους. Όμως δεν το έκαν κανείς, άρα η απειλή είναι μεγάλη για το Σύστημα , όσο και για την Ελλάδα φυσικά, για την οποία οι συνπέπειες επίσης θα είναι μεγάλες. Με άλλοθι τον Ξηρό, οι ΗΠΑ δοκιμάζουν τα όρια αντοχής της ελληνικής κυβέρνησης.  Δεν θέλουν καν τον έντιμο συμβιβασμό. Θέλουν την πλήρη υποταγή. Τεστάρουν την αντίστασή της, δοκιμάζουν την ευελιξία της και αντιλαμβάνονται ότι για να πετύχουν τον στόχο τους θα πρέπει οι πιέσεις να γίνουν ασφυκτικές όσο ασφυκτική πρέπει να είναι και η ρευστότητα, για να συρθεί στον μονόδρομο του Μνημονίου. Έτσι, το <<ατύχημα>>, έρχεται όλο και πιό κοντά. Όποιος υποχωρήσει πρώτος, η Ελλάδα, ή οι δανειστές, θα χάσει. Η Ελλάδα βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού. Από τις αποφάσεις του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης, δεν κρίνεται απλά η εξέλιξη της διαπραγμάτευσης για την οικονομία, αλλά η πορεία της χώρας στο μέλλον. Ή θα είναι μιά χώρα με στοιχειώδη δικαιώματα και ανεξαρτησία ή ένα απαξιωμένο προτεκτοράτο.