Υπάρχει ένας  άγραφος  κανόνας σύμφωνα με τον οποίο οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης δεν κρίνονται. Βέβαια όσο πιο προκλητικές  είναι οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης , τόσο πιο σκληρή γίνεται η κριτική. 

Τελευταία απόφαση που προκάλεσε ερωτηματικά ήταν αυτή του Ειδικού Δικαστηρίου για τον πρώην υπουργό Οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου, τον  άνθρωπο που λοιδορούσε τους Έλληνες όταν τους  έβαζε, με την τότε κυβέρνηση στο τούνελ των Μνημονίων. Αυτός ο κύριος, όπως αποδείχθηκε, έσβησε από την λίστα Λαγκάρντ τα ονόματα των συγγενών του και μετά την δίκη, το Δικαστήριο απεφάνθη ότι η ενέργειά  του ήταν Πλημμέλημα και τιμωρήθηκε με ένα χρόνο φυλάκιση με τριετή αναστολή. Ο πρώην υπουργός Οικονομικών κρίθηκε ένοχος για το αδίκημα της νόθευσης δημοσίου εγγράφου, ενώ κρίθηκε αθώος από το Ειδικό Δικαστήριο για το αδίκημα της απόπειρας απιστίας. Ακόμη, το δικαστήριο αποφάσισε την επιστροφή της.. εγγύησης των 30.000 ευρώ που είχε επιβληθεί.  Όλα τέλεια δηλαδή. Ένας υπουργός που πρέπει να λειτουργεί με άκαμπτη την αίσθηση του δικαίου και της ηθικής ουσιαστικά δεν τιμωρείται.  Τα ερωτήματα αμέτρητα. Ένας υπουργός αντί να κάνει  το καθήκον του, το παραβιάζει ξεδιάντροπα και το Δικαστήριο τον ….χαιδεύει.  Δημοκρατία και Δικαιοσύνη πάνε μαζί. Οταν νοσεί η Δημοκρατία, επηρεάζεται και η Δικαιοσύνη. Τώρα τι φταίει, ας το βρούν οι φορείς της Δικαιοσύνης, αν φυσικά νοιώθουν ότι κάτι δεν πάει καλά.