Του Σωτήρη Σιδέρη 

Έχει πολλές αναγνώσεις η  απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να επιλέξει τον Προκόπη Παυλόπουλο για την προεδρία της Δημοκρατίας. Λίγα τα υπέρ, πολλά τα κατά. Κοινός παρανομαστής των υποστηρικτών είναι ότι  ο κ. Τσίπρας έκανε καλά και επέλεξε έναν δεξιό πολιτικό, αλλά διαφωνούν στο πρόσωπο του κ. Παυλόπουλου. Άλλοι υποστηρίζουν ότι η σκληρή περίοδος που διανύει η χώρα επιβάλει μια πολιτική συναίνεσης. 

Η μοναδική πολιτική δύναμη που εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στον κ. Τσίπρα ήταν το ΚΙΔΗΣΟ του Γ. Παπανδρέου που κάνει λόγο για πελατειακή επιλογή. Θυμίζει  ότι ο Παυλόπουλος ήταν αυτός που υπέγραφε χιλιάδες προσλήψεις αποθεώνοντας το πελατειακό κράτος, ότι υπέγραφε δάνεια που οδήγησαν την χώρα στην χρεοκοπία. Και τελικά είναι ο κ. Παυλόπουλος που ψήφισε τα πάντα στη βουλή τα τελευταία χρόνια. 
Προκάλεσε έκπληξη η απόφαση του Αλέξη Τσίπρα να μην μετακινηθεί ούτε εκατοστό από την επιλογή ενός δεξιού υποψηφίου. Σαν να είχε δεσμευθεί εκ των προτέρων. Τα περί συναίνεσης και ομοψυχίας δεν ευσταθούν. Αν ευσταθούσαν τα επιχειρήματα που επικαλέστηκε ο κ. Τσίπρας θα πρέπει να εξηγήσει ορισμένα πράγματα. Πρώτον ότι προεκλογικά μιλούσε για απόλυτη ρήξη με το σύστημα που χρεοκόπησε τη χώρα. Ο Παυλόπουλος όμως το υπηρέτησε αυτό το σύστημα. Μιλούσε ο πρωθυπουργός  για νεοραγιαδισμό και υποταγή , για εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας και ο Παυλόπουλος ήταν και είναι ακριβώς αυτό που κατήγγειλε ο κ. Τσίπρας. Πως είναι δυνατόν να τιμάς ό, τι καταγγέλλεις? 
Ο Αβραμόπουλος ήταν τελικά το θύμα. Συγκέντρωσε πάνω του όλη την οργή και τα αντιδεξιά αντανακλαστικά του ΣΥΡΙΖΑ και πετάχθηκε στον κάλαθο της ιστορίας. Οι αντιδράσεις του κόμματος , δηλαδή  της οργανωμένης  βάσης  ήταν σφοδρές. Επί εβδομάδες, τα κομματικά όργανα έμειναν στο σκοτάδι, όλο το παιχνίδι γίνονταν στο Μέγαρο Μαξίμου. Ακριβώς δηλαδή , τηρουμένων των αναλογιών ο,τι κατήγγειλε ο κ. Τσίπρας ότι κάνει ο κ. Σαμαράς. Δηλαδή με τους συνεργάτες του συνεννοείται , ερήμην του κόμματος και της κοινωνίας. 
Ο κ. Τσίπρας δεν επικράτησε με την επιλογή Παυλόπουλου. Αντίθετα υπέστη διπλή ήττα. Η πρώτη ήττα είναι ότι δεν επέβαλε τον «εκλεκτό» του Δημήτρη Αβραμόπουλο. Η δεύτερη ήττα είναι ότι επέβαλλε τον Προκόπη Παυλόπουλο , που συγκεντρώνει όλα τα αρνητικά που προαναφέρθηκαν. 
Υπάρχει και μια τρίτη ήττα, αλλά αυτή αφορά την περίφημη «Αριστερή Πλατφόρμα». Η οποία Πλατφόρμα, κάνει την μία κωλοτούμπα μετά  την άλλη. Σιώπησε στην απόσυρση της θέσης για διαγραφή του χρέους, ψηφίζει Παυλόπουλου, ο επαναστάτης  Στρατούλης συνεργάζεται άψογα με τον διοικητή του ΙΚΑ Ροβέρτο Σπυρόπουλο που διώκεται για κακούργημα και ανέχθηκε πλήρως την κατάρρευση του ασφαλιστικού συστήματος  και , ο κατάλογος μέρα με την ημέρα θα μεγαλώνει.  Σιώπησε  επίσης στην περιθωριοποίηση του κόμματος . Η Αριστερή Πλατφόρμα που πριν από τις εκλογές εξέφραζε αγωνία και πάθος φοβούμενη την ενσωμάτωση του ΣΥΡΙΖΑ στο σύστημα, ενσωματώνεται η ίδια με ταχύτητα φωτός. 
Η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ αρχίζει να αποκτά μεγάλο ενδιαφέρον….