του Σπύρου  Σουρμελίδη

Απαγορεύεται να φύγουμε από το πρόγραμμα διάσωσης (μνημόνιο) απαγορεύεται να αλλάξουμε και κυβέρνηση! Το μήνυμα των αγορών (δανειστών) ήταν σαφές τα τελευταία 24ωρα.  Εμπόδισαν την ελάχιστη προσπάθεια απεγκλωβισμού επιδιώκοντας συγχρόνως να διατηρήσουν την κυβέρνηση Σαμαρά στην εξουσία, απαγορεύοντας αλλαγή πολιτικής. Απαγορεύεται ακόμα και να αυτοκτονήσουμε! Τι επιτρέπεται από τους δανειστές;

1. Να συνεχιστεί η συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας -πρωτίστως της μεσαίας και μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας- με παράλληλη προσπάθεια μείωσης των δαπανών, κυρίως του κοινωνικού κράτους.
2. Η Ελλάδα να παραμείνει στα δεσμά της υπερχρέωσης, ως «ειδικό πρόβλημα», ανεξαρτήτως τις συμβαίνει στην Ευρώπη.
3. Το ΔΝΤ να μην φύγει από την Ελλάδα άρα από την ευρωζώνη, επιδιώκοντας να ολοκληρώσει το πρόγραμμα του, δίνοντας και τα υπόλοιπα 25 δις ευρώ στην χώρα μας, κρατώντας την με ακόμα μεγαλύτερα δεσμά.  

Η μάχη των τελευταίων εβδομάδων, που έδωσε η κυβέρνηση για να εμφανίσει προσπάθεια απεγκλωβισμού, έκλεισε με τρόπο «ευγενικό», και με το πρόσχημα ότι για όλα φταίει η αντιπολίτευση, δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ και η πολιτική αβεβαιότητα.
Οι  περίφημες αγορές, δηλαδή οι δανειστές, είπαν προς τον κ. Σαμαρά αλλά και προς όλους μας, ότι δεν είναι στην διακριτική μας ευχέρεια να φύγουμε όποτε θέλουμε, ακόμα και αν αποφασίσουμε να αυτοκτονήσουμε.
Ο πρωθυπουργός αναγκάστηκε να κάνει πίσω, να υποστείλει την σημαία του απεγκλωβισμού, έχοντας ως επιχείρημα τον ...ΣΥΡΙΖΑ. Προσοχή όμως! Συγχρόνως εκφοβίζεται η ελληνική κοινωνία ότι δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτα, είναι υποχρεωμένη να μείνει στο «πρόγραμμα διάσωσης».
Οι αγορές επιβάλλουν οικονομική πολιτική αλλά και τρόπο διαχείρισης της υπόθεσης, δηλαδή επιδιώκουν να επιβάλλουν κυβέρνηση.

Η επιβολή (και) πολιτικών λύσεων είναι μέρος της μνημονιακής πολιτικής, κάτι που έχει διαπιστωθεί για όλη την Ευρώπη ακόμα και για τις χώρες όπου δεν υπάρχει μνημόνιο, στις οποίες όμως δια του χρέους επιβάλλονται μέτρα.

Η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου έχει διαπιστώσει πως το πρόγραμμα που ακολουθούν δεν αντέχει ούτε στα οικονομικά του μεγέθη ούτε και στα πολιτικά του.  Προσπάθησαν τις τελευταίες 7 βδομάδες να απεμπλακούν από το σφικτό πλαίσιο του μνημονίου. Η κυβέρνηση επιδιώκει:

• Την αντιστροφή του πολιτικού κλίματος, καθώς καταγράφεται παγίωση του προβαδίσματος του ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις.
• Τη διαμόρφωση ενός πλαισίου συμφωνίας με την τρόικα που δεν θα οδηγήσει σε νέα πτώση των ποσοστών των κυβερνητικών εταίρων και θα είναι «αποδεκτό» από την κοινοβουλευτική τους πλειοψηφία.
• Την στερέωση ενός ισχυρού διλήμματος, που θα είναι ικανό να διαμορφώσει τους όρους για εκλογή Προέδρου και εάν αυτή δεν επιτευχθεί, θα μεταφερθεί στο σώμα των ψηφοφόρων στις εθνικές εκλογές: Κυβέρνηση Σαμαρά και σταθερότητα ή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και επιστροφή στην δραχμή.

Παρ όλα αυτά και παρά το γεγονός ότι τα αδιέξοδα τα ξέρουν και οι υποστηρικτές του Σαμαρά και εκτός Ελλάδας, οι δανειστές τους κτύπησαν στην πλάτη διαμηνύοντας πως  πρέπει να περιμένουν έως ότου αποφασιστεί τι ακριβώς θα γίνει στην Ευρώπη και στην ευρωζώνη και μετά ίσως γίνουν κάποιες διευθετήσεις και για την Ελλάδα.

Οι εξελίξεις λόγω των πιέσεων που ασκούν Ιταλοί και Γάλλοι, αλλάζουν σταδιακά την τακτική του Βερολίνου. Όμως στο Μέγαρο Μαξίμου εκτιμούν πως δεν προλαβαίνουν να αξιοποιήσουν τις εξελίξεις. Κι αυτό γιατί αυτές αναμένονται μετά το καυτό τρίμηνο Ιανουαρίου – Μαρτίου, όπου θα κριθεί αν και υπό ποιες προϋποθέσεις θα γίνουν εκλογές.

Τα αδιέξοδα στην κυβέρνηση φαίνονται και στην υπόθεση των χρεών των πολιτών προς δημόσιο και τράπεζες. Η κυβέρνηση θέλει πράγματι να προχωρήσει σε κουρέματα και πολλές δόσεις, όμως οι μνημονιακοί περιορισμοί δεν επιτρέπουν. Μένει να δούμε ποιες θα είναι οι τελικές ρυθμίσεις που θα ανακοινώσει η κυβέρνηση για δόσεις και κόκκινα δάνεια.

Και αυτές όμως φαίνεται ότι θα γίνουν με τέτοιο τρόπο ώστε να συνεχιστεί η ασφυκτική πίεση της μεσαίας τάξης (οι εργαζόμενοι έχουν ήδη τσαλαπατηθεί αμετάκτλητα) σε σημείο διάλυσης.