του Μανόλη Ροζάκη

Μετά το σοκ, έρχονται και τα σοβαρά ερωτήματα. Ο καιρός αποκτά τουλάχιστον ενδιαφέρον. Πολιτικό και ουσιαστικό. Επειδή, κανείς δεν κατάλαβε τι συνέβη, πραγματικά. Ούτε οι νικητές, ούτε βεβαία και ο ηττημένος. Ένα πολύ μεγάλο σοκ. Γιατί, ο πεινασμένος δεν χορταίνει, τελικά, διαβάζοντας μόνον τον κατάλογο εστιατορίων. Αυτό είναι το χάος. Και εδώ αρχίζουν οι μεγάλες αντιφάσεις.

Ένάς πόλεμος που δεν έχει τα χαρακτηριστικά τού πολέμου. Γιατί σε αυτόν τον πόλεμο είναι όλοι εναντίον τού ηττημένου. Πράγμα πού σημαίνει ότι ο ηττημένος δεν έχει, τελικά, κανέναν αντίπαλο. Αυτό πού έχει μόνο να κανει, είναι να αλλάξει την ομάδα. Να ψάξει και να βρεί τους συμμάχους του. Αρκεί να έχει φυσικότητα, αποφασιστικότητα, διατηρώντας, ακέραιες, τίς αξίες του. Ακόμη και όσοι βρίσκονται απέναντι, χρειάζονται έναν μεγάλο ηττημένο.  Και εδώ έρχεται η ανάγκη.

Μέσα σε αυτόν τον λαβύρινθο, γίνεται ξανά και πάλι ο πρωταγωνιστής και μπορεί να αλλάξει τα πάντα. Έτσι και η μήτις μπορεί να κάνει τον δεσμό, έναν παράξενο ελκυστή πού θα νικήσει τον φόβο. Τότε και μόνον τότε, μπορεί να φέρει στην επιφάνεια, αυτό που έχει πραγματικά οραματιστεί. Να μιλήσει δηλαδή το συναίσθημα και ο πολιτικός λόγος. Να ενώσει εκεί που οι άλλοι νομίζουν ότι διχάζει. Να δείξει την λύση, τονίζοντας το πρόβλημα. Κάπως έτσι έρχεται πιθανά και η αλλαγή παραδείγματος. Γιατί υπάρχει το χάος υπάρχει και η ανάγκη, όπως έλεγε και ο Καστοριάδης.