Του Στράτου Βαλτινού

Αν η κρίση εμπιστοσύνης έφθασε πλέον στον Άρειο Πάγο, η απόσταση που μας χωρίζει από μια γενικευμένη  αμφισβήτηση των πυλώνων της κοινωνίας και της δημοκρατίας , σχεδόν μηδενίζεται. Κάτι εξαιρετικά ανήσυχο  είναι προ των πυλών...

Σαν να μην έφθαναν τα χίλια μύρια προβλήματα και οι αμφισβητήσεις σε αποφάσεις της δικαιοσύνης, ήρθε και η απόφαση του Αρείου Πάγου για τους πλειστηριασμούς να δυναμιτίσει κυριολεκτικά τα θεμέλια της κοινωνικής συνοχής, αλλά και τη σχέση δικαιοσύνης -κοινωνίας. Πέραν των άλλων είναι αξιοσημείωτη μια καταγγελία του προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Δημήτρη Βερβεσού, που ούτε λίγο , ούτε πολύ διατυπώνει δημόσια ερωτήματα για το πως ήξερε η Τράπεζα της Ελλάδας  ότι θα υπάρξει η συγκεκριμένη απόφαση πριν καν συγκληθεί το Ανώτατο Δικαστήριο. . Αλλά και για την ταχύτητα έκδοσης της απόφασης , οι επισημάνσεις είναι ασυνήθιστα καταγγελτικές. Ειδικότερα:

Ο Βερβεσός σε συνεντεύξεις του αναφέρεται στο γεγονός ότι ο Άρειος Πάγος μα ασυνήθιστη ταχύτητα εξέδωσε την απόφαση για τους πλειστηριασμούς, ενώ σημειώνεται και  η «αφωνία» της Τράπεζας της Ελλάδος στα όσα υποστηρίζει ο πρόεδρος του ΔΣΑ. Δηλαδή, στα εξής:
«Αν ένας δανειολήπτης προσφύγει με ανακοπή κατά του προγράμματος πλειστηριασμού στην Αθήνα, παίρνει δικάσιμο το 2028 και παίρνει πρωτοδίκη απόφαση μετά από τέσσερα χρόνια. Αντιλαμβάνεστε πόσο πιο γρήγορα πήραν απόφαση τα funds. Στις 26 Ιανουαρίου δικάστηκε στον Άρειο Πάγο, στις 30 Ιανουαρίου έκλεισαν οι φάκελοι, ήταν περίπου 2.000 σελίδες, και 65 αρειοπαγίτες πρόλαβαν σε εννέα ημέρες να διαβάσουν τα υπομνήματα και να καταλήξουν σε απόφαση. Λίγο πριν συνεδριάσει ο Άρειος Πάγος, η Τράπεζα της Ελλάδος, το επίσημο έντυπό της, δηλαδή η “Νομισματική Έκθεση”, έλεγε ότι αυτό το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί με την απόφαση αυτή του Αρείου Πάγου, του τμήματος που “έβαζε φρένο” στα funds, οσονούπω θα διευθετηθεί. Τώρα, πώς η Τράπεζα της Ελλάδος ήξερε τι θα αποφασίσει ο Άρειος Πάγος λίγες μέρες μετά, αυτό πρέπει να ρωτήσετε τον κύριο Στουρνάρα, όχι εμένα».
Η καταγγελία είναι πολύ σοβαρή. Δεν κρίνεται μόνο από την συγκεκριμένη απόφαση, αλλά ουσιαστικά είναι μια δραματική καταγγελία για την λειτουργία της κορυφής της Δικαιοσύνης. Η σιωπή και της Τράπεζας της Ελλάδας που δεν είναι και ο πιο κοινωνικός θεσμός  προ πολλού, όσο και της ηγεσίας της δικαιοσύνης πολλαπλασιάζει τις ανησυχίες, υποδαυλίζει την οργή και εξάπτει την φαντασία των πολλών για το τι συμβαίνει στη χώρα.