Του Στράτου Βαλτινού

Ο κόσμος βουλιάζει στις ιδεοληψίες και στον παγανισμό.  Ο Πρίγκηπας Χάρι, γιος του Κάρολου και της Νταϊάνα,  στην πρώιμη αυτοβιογραφία του που κυκλοφόρησε και κάνει τον γύρο του κόσμου, μας εξομολογείται ότι επικοινώνησε με την νεκρή μητέρα του μέσω μέντιουμ και εκείνη του έστειλε μήνυμα μέσω λεοπάρδαλης….

Πολιτικοί και ξεπεσμένοι πρίγκιπες αναζητούν , ο καθένας για τον κόσμο του,  τη δημοσιότητα . Πιστεύουν ότι υπάρχουν μόνο μέσα από την αναγνωρισιμότητα . Που με τον χρόνο γίνεται η δική τους θρησκεία. Είναι και αυτό μια μορφή δράματος.  Ο Πρίγκιπας δεν μπορεί να ξεπεράσει ότι ο πρωτότοκος αδερφός του θα γίνει βασιλιάς και ο ίδιος ως “ρεζέρβα” δεν είναι τίποτα. Έτσι στράφηκε στη μεταφυσική, αφού είχε προηγηθεί η στολή των ναζί και η κοκαίνη . Και θέλει να κάνει τον κόσμο να τον πιστέψει. Και να τον ακολουθήσει στους λαβυρίνθους του μυαλού του. Δεν είναι το προσωπικό δράμα του Χάρι το πρόβλημα του κόσμου.  Είναι η αμάσητη και άκριτη αναπαραγωγή των φαντασιώσεών του. Είναι ο ίδιος ο θρόνος το πρόβλημα , ένα απολίθωμα του μεσαίωνα που εξακολουθεί να προκαλεί δεινά στην βασιλική οικογένεια. Αλλά μπροστά στα δεινά που έχει προκαλέσει στον κόσμο, αυτά του Χάρι ίσως να είναι η  λεγόμενη Θεία Δίκη, για όσους την πιστεύουν...

Και ο κόσμος αγοράζει ιστορίες για να γεμίζει, όχι μόνο τον τραπεζικό λογαριασμό, αλλά και το άδειο μυαλό του Πρίγκιπα. Υπάρχουν και εκείνοι που τους πιστεύουν και τους ακολουθούν. Αλλά υπάρχουν και εκείνοι που οργίζονται. Τα διεθνή ΜΜΕ αφιερώνουν χιλιάδες εικόνες και κείμενα σε αυτά τα κουρέλια και δεν ακουμπά καν ένα σύστημα πολιτικής και οικονομικής εξουσίας που οδηγεί τον κόσμο σε φρικτούς πολέμους, πείνα και εξαθλίωση.

Όταν ο Λεφάκης κάνει τον προφήτη στον Σκάϊ, ο Χάρι μας μάρανε θα πείτε; και οι δύο είναι του κόσμου μας . Ο Χάρι, θέλει να κάνει τον κόσμο να πιστέψει πως, όσα κάνει  στη ζωή του, έχουν και μια μεταφυσική διάσταση , οπότε ότι και να του συμβεί μπορεί στο μέλλον μπορεί να είναι και θεικό. Και ο Λεφάκης και ο Σκάι δεν διαφέρουν. Αντί πολιτικής ανάλυσης, έρευνας και κριτικής, ο Λεφάκης μας δείχνει το δρόμο για τις εκλογές, την κυβέρνηση που θα έχουμε. Στην πραγματικότητα όμως μας δείχνει τον δρόμο για την πνευματική της αποχαύνωση, ή την κόλαση αν προτιμάτε...
Όλο και πιο συχνά μέσω της τηλεόρασης,  ψωνισμένοι τύποι και χαμένα μυαλά, μέντιουμ και ζώδια , άνδρες και γυναίκες αναζητούν μια ιδέα, μια φράση που θα τους δώσει λίγα λεπτά δημοσιότητας. Και δεν διστάζουν να παραμιθιάζουν πολίτες, εμβρόντητους και αποσβολωμένους τηλεθεατές και αναγνώστες για λίγη δημοσιότητα. Δεν είναι απλά παρακμή, είναι η νέα δυστοπία που αρχίζει να κατακλύζει τις οθόνες και να δηλητηριάζει τον τρόπο σκέψης των ανθρώπων. Συχνά έχουν προηγηθεί τα δελτία ειδήσεων...