Του Στράτου Βαλτινού

Ενώ αναμένονται σύντομα νέες και πολύ σοβαρές εξελίξεις στο θέμα των τουρκολιβυκών συμφωνιών, η Ελλάδα όχι μόνο δεν έχει καταφέρει να έχει πρέσβη στην Λιβύη, αλλά επιδεινώνει όλο και περισσότερο τη θέση της στη χώρα αυτή. Το υπουργείο Εξωτερικών είναι ουσιαστικά στο περιθώριο καθώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αυτός που καθορίζει τα πάντα με προσωπικές αποφάσεις του.

Ο Νίκος Δένδιας όποτε δεν ταξιδεύει ασχολείται με το προσωπικό του προφίλ και όταν αποφασίζει να κάτι κάτι βουλιάζει στην ανυπαρξία του. Το ΥΠΕΞ έχει μετατραπεί επί των ημερών του  σε  μαυσωλείο .μοιάζει ακίνητο στο χρόνο και στις εξελίξεις, δεν παράγει πολιτική, δεν αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, δεν καταθέτει ιδέες και προτάσεις, έχει χάσει εντελώς το κύρος του , ακόμη και στο προσωπικό που το υπηρετεί.

Περί τα μέσα Οκτωβρίου ο πρέσβης Νίκος Κοτροκόης μετέβη στην Λιβύη για να αναλάβει καθήκοντα , καθώς ήδη η ελληνική πρεσβεία έκλεινε χρόνο κενή, ενώ και ο πρέσβης της Λιβύης στην Αθήνα είχε απελαθεί, μετά την υπογραφή της συμφωνίας ΑΟΖ Τουρκίας -Λιβύης, πράξη ανόητη εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης. Ένας διπλωμάτης υπακούει σε εντολές δεν χαράσσει πολιτική μόνος του. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να επιδεινωθεί η θέση της χώρας και η Τουρκία να σαρώνει κυριολεκτικά στην Λιβύη και να αυξάνει την επιρροή της. Ο Κοτροκόης λοιπόν έφθασε στην Λιβύη και ενώ ετοιμάζονταν να δώσει τα διαπιστευτήριά του και να πιάσει δουλειά , με εντολή Δένδια γύρισε πίσω στην Αθήνα . Και ενώ ο ανεπαρκής Δένδιας δεν είχε το θάρρος να αναλάβει επίσημα την ευθύνη μιας ντροπιαστικής εξέλιξης με διαρροές του έλεγε ότι δεν ήθελε να δοθούν διαπιστευτήρια στην κυβέρνηση του εξαρτημένου από την Τουρκία  Ντμπεϊμπά, λες και θα τον κατηγορούσε κανείς για οτιδήποτε.  Ας σημειωθεί ότι στο Κόσοβο που δεν έχει αναγνωρίσει η Ελλάδα, υπάρχει πλήρης διπλωματική αποστολή.

Ωστόσο και ενώ οι ημέρες περνούν και πληθαίνουν οι πληροφορίες ότι επίκειται και έρευνες στην τουρκολιβυκή ΑΟΖ, νοτίως της Κρήτης , κάτι που θα προκαλέσει νέα ένταση, η Ελλάδα δεν έχει πρόσβαση σε καμία πλευρά των αντιμαχόμενων πλευρών της Λιβύης. Το να παρακαλά το ΥΠΕΞ σε υπηρεσιακό επίπεδο και οι διπλωμάτες να κάνουν αγώνα να βρουν πληροφορίες από ξένες πρεσβείες στην Λιβύη, είναι μια κατάσταση ταπεινωτική  για την Ελλάδα. Πέραν των δικών τους συμφερόντων που έχουν πολλές χώρες, είναι και αδιανόητη η απουσία της Ελλάδας. Μάλιστα η τοποθέτηση του Νίκου Κοτροκόη θα έπρεπε να συνοδευθεί και από την επιστροφή του πρέσβη της Λιβύης στην Αθήνα  , ώστε να υπάρχει ένας έγκυρος δίαυλος μεταφοράς και παραλαβής μηνυμάτων.

Η επικοινωνία και η διαβούλευση δεν ακυρώνει τις θέσεις της Ελλάδας ως προς τα εσωτερικά της Λιβύης και ούτε , ακόμη περισσότερο ακυρώνει την εξωτερική της πολιτική. Αντίθετα οι επαφές ενισχύουν την κατανόηση και ακόμη και οι διαφωνίες μπορούν να βοηθήσουν .  Όμως πως να εξομαλυνθεί μια κατάσταση, όταν δεν υπάρχει επικοινωνία μεταξύ ΥΠΕΞ και Μαξίμου. Οι διαμαρτυρίες  για το γεγονός ότι ουσιαστικά η Ελλάδα δεν έχει κανέναν ρόλο και καμία επιρροή στην κρίση της Λιβύης, ούτε καλείται σε σημαντικές διεθνείς  διασκέψεις, δείχνουν το εύρος της αδυναμίας των Μητσοτάκη -Δένδια να ασκήσουν εξωτερική πολιτική στην πιο κρίσιμη ίσως περιοχή για τα εθνικά μας συμφέροντα.