Του Στράτου Βαλτινού

Τον Στάλιν πολλοί μίσησαν, τον σταλινισμό ελάχιστοι γι αυτό και η πολιτική τρόμου , παρακολουθήσεων και εκκαθαρίσεων βρήκε μιμητές παντού στον κόσμο, σε όλα τα συστήματα φυσικά και στην Ελλάδα και κυρίως όχι από το ΚΚΕ. 

Από την Ρωσία του Στάλιν φυσικά, μέχρι τις ΗΠΑ όπου οι διώξεις κατά των Αριστερών και των διανοούμενων μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και τον μακαρθισμό, μέχρι την Ελλάδα, ο σταλινισμός σε διάφορες εκφάνσεις του, ήταν και είναι παρών. Μετά το τέλος του εμφυλίου στην Ελλάδα , οι νικητές εξαπέλυσαν πογκρόμ , δημιούργησαν τόπους εξορίας , βασάνισαν, σκότωσαν, αλλά τα γκουλάγκ τους μάραναν. Μετά το παρακράτος, μετά η Χούντα, αλλά ενώ οι δεξιοί ήταν οι σταλινικοί, το δάχτυλο έδειχνε τους ηττημένους και κυνηγημένους αριστερούς. Στην ΕΕ της ελευθερίας και της δημοκρατίας έχουν απαγορευθεί ρωσικά ΜΜΕ, δεν μεταδίδονται ειδήσεις, λογοκρισία υπάρχει και τα συστηματικά ΜΜΕ εμφανίζουν μια τερατώδη ομοφωνία , κάτι που καταγγέλθηκε πρόσφατα σε συνέδριο στη Νέα Υόρκη.

Σήμερα στην Ελλάδα επικρατεί μια νεωτρική εκδοχή του σταλινισμού. Τα ΜΜΕ λογοκρίνουν, κατασκευάζουν ή αποσιωπούν γεγονότα για να μην πληγεί η εικόνα και η ισχύς της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Επικρατεί μια κατάσταση απόλυτου ελέγχου , ενώ ως γνωστόν η λίστα Πέτσα των περίπου 30 εκατομμυρίων ευρώ περιελάμβανε ΜΜΕ με βάση τα πιστοποιητικά πολιτικών φρονημάτων.
Σαν να μην έφθαναν όλα αυτά ξεσπάει και το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων. Εμβρόντητοι μαθαίνουμε ότι παρακολουθούν πολιτικούς, δημοσιογράφους, ακτιβιστές, αλλά και όπως αποκάλυψε η ΕΦΣΥΝ παρακολουθούν και υπαλλήλους της ΕΥΠ που θεωρούν ότι δεν είναι δικοί τους. Και δεν αρκούν όλα αυτά. Ομάδες δικών τους, κάνουν φράξιες , εμποδίζουν την έρευνα, δεν δίνουν εξηγήσεις και θέτουν μια κρατική υπηρεσία , την ΕΥΠ, υπεράνω του κοινοβουλίου με το πρόσχημα του απορρήτου. Με απλά λόγια η Ελλάδα έχει  κυπατζίδικη δημοκρατία και όχι κοινοβουλευτική δημοκρατία, σύμφωνα τουλάχιστον με τα όσα ισχυρίζεται μια κλίκα στην εξουσία, που θεωρεί το κράτος ιδιωτική ιδιοκτησία.
Δεν είναι όλα αυτά σταλινισμός; ή μήπως να πούμε ότι το τελευταίο στάδιο του ελληνικού σταλινισμού είναι ο μητσοτακισμός;