Του Στράτου Βαλτινού


Όλη η Ελλάδα θυμάται πως όταν αποχώρησε από το Μαξίμου ο Σαμαράς το 2015, εκτός από την απρέπεια να μην υποδεχθεί τον Αλέξη Τσίπρα, είχε ξηλώσει τα πάντα από το πρωθυπουργικό γραφείο. Υπολογιστές, αρχεία, όλο τον εξοπλισμό του γραφείου , σαν να ήταν ιδιωτική του περιουσία.

Ο σάλος που ακολούθησε δεν συγκίνησε ούτε τη δικαιοσύνη , ούτε την υπηρεσία κρατικής ασφάλειας, ούτε την ΕΥΠ. Και δεν κουνήθηκαν γιατί αυτοί οι αρμοί εξουσίας θεωρούν τους εαυτούς τους, τον Σαμαρά και το κόμμα του ιδιοκτήτες της χώρας.
 Θυμηθήκαμε όλα αυτά με αφορμή την έρευνα που πραγματοποίησε το FBI στο σπίτι του Τραμπ και έφυγε με δεκάδες κούτες εγγράφων, με το σκεπτικό όπως δήλωσε εκπρόσωπος του αμερικανικής υπηρεσίας “ δεν μπορεί να παίρνει ότι θέλει στο σπίτι του”.
Το πως θα εξελιχθεί η υπόθεση αυτή θα δούμε. Γεγονός πάντως είναι ότι και στην Ελλάδα υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο που ορίζει τι παίρνει και τι όχι ο πρωθυπουργός όταν αποχωρεί, φυσικά δεν γίνεται σεβαστό. Θυμίζουμε επίσης ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος είχε δηλώσει μέσα στη βουλή, ότι όταν έφυγε από το Υπουργείο Άμυνας πήρε σχέδια της εθνικής άμυνας στο σπίτι του . Και δεν κουνήθηκε φύλο.
Σήμερα που η χώρα δονείται από το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων γίνεται θόρυβος γύρω από μια δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου Γ. Οικονόμου ότι μπορεί να έχει καταστραφεί ο φάκελος παρακολούθησης του Ν. Ανδρουλάκη.
Η έρευνα στο σπίτι του Τραμπ και όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα είναι η διαφορά μεταξύ κράτους και παρακράτους.
Εννοείται πως αν έπαιρνε ο Τσίπρας τον εξοπλισμό του Μαξίμου ή δήλωνε ότι θα καταστραφεί ο φάκελος παρακολούθησης κάποιου, θα γίνονταν κόλαση. Γιατί το παρακράτος έχει μεγαλύτερη ισχύ από το κράτος , πέραν του ότι η Αριστερά ως προδοτική δεν μπορεί να παρακολουθεί τους εθνικόφρονες ιδιοκτήτες της χώρας.
Αν δεν διορθωθούν αυτά τα προβλήματα με ριζικές πολιτικές, δεν πρόκειται η Ελλάδα να γίνει πραγματική δημοκρατία