Του Στράτου Βαλτινού

Για δεύτερη φορά μέσα σε ένα μήνα ο Πούτιν αρνήθηκε να δώσει την συγκατάθεσή του στον Ερντογάν για εισβολή στην Βόρεια Συρία. Ταυτόχρονα όμως οι σχέσεις Ρωσίας -Τουρκίας αποκτούν στρατηγικό βάθος, την στιγμή που το ΝΑΤΟ και η ΕΕ αποκλίνουν όλο και περισσότερο στις σχέσεις με τη Μόσχα.

Η συνάντηση Πούτιν -Ερντογάν στο Σότσι στις 5 Αυγούστου δεν είχε καμία σχέση με τον μεσολαβητικό ρόλο της Τουρκίας στον πόλεμο της Ουκρανίας. Άλλωστε η τουρκική προεδρία μέσω του διευθυντή επικοινωνίας Φαχρετίν Αλτούν είπε ότι “ορισμένοι φίλοι μας, δεν θέλουν τον τερματισμό του πολέμου”, εννοώντας φυσικά τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.
Το σχέδιο Ερντογάν για εισβολή στη Βόρεια Συρία εντάσσεται στην προσπάθειά του να ανακτήσει το χαμένο έδαφος και να διεκδικήσει και πάλι με αξιώσεις μια νέα θητεία στις εκλογές που επομένου έτους. Η άρνηση του Πούτιν έχει σχέση με την προσέγγιση Άσαντ -Κούρδων καθώς οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ για μια ακόμη φορά τους “πούλησαν” και στη σύνοδο της Μαδρίτης έκλεισαν το μάτι στον Ερντογάν για την εισβολή και τη δημιουργία ζώνης βάθους 30 χιλιομέτρων, με στόχο την εκδίωξη των Κούρδων από την περιοχή.

Ταυτόχρονα όμως  η Ρωσία και η Τουρκία συνεχίζουν να συνεργάζονται και να παρεμβαίνουν μεταξύ Αζερμπαιτζάν και Αρμενίας, αναπτύσσουν τη συνεργασία τους στον ενεργειακό τομέα με την κατασκευή και δεύτερου πυρηνικού εργοστασίου στην Τουρκία ,  ενισχύουν τους εμπορικούς δεσμούς κλπ.  Ας σημειωθεί ότι οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ ανέχθηκαν πλήρως την άρνηση του Ερντογάν να συμμετάσχει στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας με το αιτιολογικό ότι διαμεσολαβεί μεταξύ Μόσχας και Κιέβου. Η εμβάθυνση όμως της διμερούς συνεργασίας σε στρατηγικούς τομείς όπως η ενέργεια και περιφερειακά προβλήματα είναι κάτι εντελώς ξεχωριστό , αλλά και πάλι η Δύση παρακολουθεί απλά. Η Τουρκία σταδιακά αυτονομείται σε μείζονα ζητήματα χωρίς να δίνει λογαριασμό στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Μέχρι προφανώς την στιγμή που θα υπάρξει μια κρίση που μπορεί να αναποδογυρίσει το οικοδόμημα.

Ως προς τις ελληνοτουρκικές σχέσεις η ενίσχυση της συνεργασίας Μόσχας -Άγκυρας δεν είναι θετική. Η Ρωσία είχε θετική στάση στο Κυπριακό και στα ελληνοτουρκικά, όμως τώρα λόγω του ρόλου της Ελλάδας στο πλευρό της Ουκρανίας και τις κυρώσεις , η Μόσχα έχει τοποθετήσει τη χώρα μας στη λίστα των εχθρικών χωρών. Οπότε σπάει ένας κρίκος στην πολύχρονη συνεργασία Ρωσίας -Ελλάδας , ενώ η Άγκυρα ζητά από τη Μόσχα να αναγνωρίσει το ψευδοκράτος στην Κύπρο.
Ο Ερντογάν συνεχίζει να κάνει μεγάλο παιχνίδι. Προς το παρόν ας συγκρατήσουμε ότι ο Πούτιν έβαλε δεύτερο βέτο στον Ερντογάν για εισβολή στη Συρία. Αυτό επιβεβαιώνει ότι υπάρχουν και αποκλίσεις. Επιβεβαιώνουν επίσης την ρευστότητα που επικρατεί στις διεθνείς σχέσεις.  Είναι όμως θέμα χρόνου, όλες οι σχέσεις και οι συμμαχίες να δοκιμαστούν με την ένταση ΗΠΑ-Κίνας. Και εκεί ίσως έχουμε νέο παγκόσμιο σκηνικό και κρίση, δύσκολα διαχειρίσιμη από όλους.