Του Στράτου Βαλτινού


Σε πλήθος παραγόντων και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ προκάλεσε αίσθηση το άρθρο μας για την ασυλία του ΣΥΡΙΖΑ, μέσω του Γ. Κατρούγκαλου προς τον ΥΠΕΞ Νίκο Δένδια. Επανερχόμαστε σήμερα για να υπογραμμίσουμε ορισμένες παρατηρήσεις και οι οποίες έχουν ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον. Πρώτη:

Είναι πολιτικό λάθος του ΣΥΡΙΖΑ να μπερδεύει την εθνική ενότητα με την υποβάθμιση του ρόλου της ΝΔ στην δημιουργία κλίματος διχασμού πριν από τις εκλογές του 2019. Κατά συνέπεια, όταν ο Νίκος Δένδιας κάνει δηλώσεις για την ανάγκη, “τα εθνικά θέματα να μείνουν έξω από το πεδίο του κομματικού ανταγωνισμού όπως έχει γίνει σε μεγάλο βαθμό μέχρι σήμερα”, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν όφειλε να του απαντήσει; και να του υπενθυμίσει τον ρόλο της ΝΔ πριν και μετά τη Συμφωνία των Πρεσπών; Και όχι μόνο για τις Πρέσπες. Όταν η προηγούμενη κυβέρνηση συζητούσε μερική οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο , ήταν προδοσία, επί ΝΔ που υπογράφηκε ήταν πατριωτική πράξη…. Όταν η προηγούμενη κυβέρνηση είχε έτοιμη την επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο ήταν έγκλημα γιατί θα ήταν σαν δέχονταν την θέση της Τουρκίας ότι το Αιγαίο είναι ειδική περίπτωση. Τα επέκτεινε η σημερινή κυβέρνηση και πανηγύριζε για τον πατριωτισμό της. Πέραν του σκάρτου πατριωτισμού, όλα αυτά, ας γίνουν μαθήματα στον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά οι πολιτικές εντυπώσεις δημιουργήθηκαν εις βάρος του ΣΥΡΙΖΑ. Και δεν τίθεται ζήτημα σκληρής ή ήπιας αντιπολίτευσης, αλλά δίκαιης πολιτικής. Και το δίκαιο είναι να ειπωθεί η αλήθεια για τον ρόλο της δεξιάς στην ενοχοποίηση των αντιπάλων της , τον ρεβανσισμό της, την πατριδοκαπηλεία της..

Δεύτερο. Σε απόλυτη αντίθεση με τη ΝΔ και γενικότερα τη δεξιά παράταξη, η Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν κάνει συνέδρια , έχουν διασπαστεί, έχουν κάνει βασανιστική αυτοκριτική ακόμη και για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Όταν λοιπόν ο Νίκος Δένδιας αναφέρεται στην ανάγκη εθνικής ενότητας προφανώς εννοεί ότι οι πολιτικοί του αντίπαλοι δεν πρέπει να κάνουν κριτική, ενώ ο ίδιος και το κόμμα του διατηρούν στο ακέραιο τα προνόμια της αντιπολίτευσης. Θα είχε φυσικά νόημα η έκκληση του Νίκου Δένδια, αν με θάρρος ζητούσε συγνώμη για την στάση του κόμματός του. Τότε η συζήτηση θα έμπαινε σε άλλη βάση.
Είμαστε όμως σίγουροι ότι αν ο Δένδιας γίνει πρόεδρος της ΝΔ κάποια στιγμή δεν θα τηρήσει αυτά που ζητά από τα άλλα κόμματα. Γιατί ο μηχανισμός της ΝΔ είναι αγκαλιά με την ακροδεξιά και για να αλλάξει πολιτική θα πρέπει ο επόμενος πρόεδρος να συγκρουστεί παρακρατικούς μηχανισμούς, ακροδεξιές συνιστώσες. Αν το κάνει εδώ είμαστε.
 
Είναι άδικο ιστορικά και ταυτόχρονα πολιτικό λάθος, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Αριστερά που έχουν υποστεί τα πάνδεινα από τη διχαστική πολιτική της Δεξιάς, με τον τρόπο τους να προσφέρουν πολιτική ασυλία στον Νίκο Δένδια.
Συχνά από το ΥΠΕΞ γίνονται διαρροές περί έντονων διαφωνιών του Δένδια με τον πρωθυπουργό. Πρόβλημά τους , αρκεί να μην προκαλεί προβλήματα στη χώρα. Το πρόβλημα  όμως για την Ελλάδα δεν είναι οι διαφωνίες των δύο, αλλά οι ευθύνες και των δύο για την πλήρη διπλωματική υποβάθμιση του ρόλου της Ελλάδας , την πρωτοκαθεδρία της Τουρκίας στην Περιφέρεια της Ανατολική Μεσογείου και την επίδρασή της στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, στην ραγδαία κλιμάκωση της επιθετικότητάς της. Επίσης, αν ο κύριος Δένδιας θεωρεί ότι έχει πρόβλημα παραιτείται.  Ο Νίκος Δένδιας φέρει τεράστιες ευθύνες για τα όσα φαιδρά συμβαίνουν μεταξύ Ελλάδας -Αλβανίας για τα περί παραπομπήυς στη Χάγη για την ΑΟΖ, ενώ τα Τίρανα ξεκινούν ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ, χωρίς ίχνος υποχώρησης από τις θέσεις τους. Ποιός υποχώρησε κύριε Δένδια από τις θέσεις του . Και για να είμαστε πιο σαφείς:
Ο Νίκος Δένδιας έχει πρόβλημα με τον υποτακτικό Ατλαντισμό του Μητσοτάκη και δεν έχει πρόβλημα με τις αγκυλώσεις του Καραμανλή και την ακροδεξιά ρητορική του πατριδοκάπηλου Σαμαρά;.
Ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίσει να παίζει το παιχνίδι του Δένδια, να εγκλωβίζεται σε ένα αχρείαστο και απολύτως αδιάφορο παιχνίδι εντός της κυβέρνησης;.

Εν αναμονή...