Του Στράτου Βαλτινού


Δεν έχουν το Θεό τους . Το να βαφτίζουν “to manifesto” μια νέα δεξιά εφημερίδα, δεν είναι προσβολή  μόνο προς τους  Αριστερούς , ιδεολόγους των διακηρύξεων, των πραγματικών μανιφέστων διανοουμένων ,  κομμάτων και ανθρώπων που αγωνίστηκαν να αλλάξουν τον κόσμο από την εποχή της φεουδαρχίας ακόμη.

Είναι προσβολή και για την δική τους παράταξη, της ιδεολογίας των σαλονιών, των τραπεζών , του κεφαλαίου γενικότερα, που υπηρετούν τις ίδιες πάνω κάτω δεκαετίες . Αλλά τι είναι αυτό που οδηγεί μια εφημερίδα που από τα πρώτα φύλλα της κυκλοφορίας της είναι ορκισμένη αντιΣΥΡΙΖΑ και να κάνει υποτίθεται δημοσιογραφία κλέβοντας έναν ιστορικό τίτλο -ιδεολογία που ανήκει στην Αριστερά, είτε τους αρέσει , είτε όχι;.
Να είναι κόμπλεξ; να είναι ειρωνεία ή κυνισμός; να είναι άραγε δείγμα της κατάρρευσης των δεξιών αφηγημάτων, σε τέτοιο βαθμό που αναγκάζονται να κλέβουν λέξεις -σύμβολα αγώνων , σκέψης και ιδεολογιών;
Ότι και να είναι δεν έχει κανένα ενδιαφέρον να το ερευνήσουμε. Από μόνη της η εικόνα είναι τόσο ευτελής που δεν χρειάζεται τίποτα παραπάνω από ένα μειδίαμα. Που να υποδηλώνει πως ότι και να κλέψουν, ότι και να αντιγράψουν, θα είναι πάντα “κομπιναδόροι συμβόλων” και τίποτα παραπάνω.
Όσο για το ερώτημα αν η ΝΔ έχει ανάγκη από μια ακόμη εφημερίδα , την στιγμή που τέτοιο έλεγχο σε ΜΜΕ και Τύπο δεν είχε καμία κυβέρνησης ούτε πριν την Χούντα , ούτε μετά την Μεταπολίτευση, δεν χρειάζεται ούτε αυτό ανάλυση. Μόνο υποψίες. Άλλωστε ο πάτος στην λίστα με τις χώρες που δεν σέβονται την ελευθερία του Τύπου δεν είναι καθόλου τυχαίος.