Του Στράτου Βαλτινού

Η Ευρώπη αλλάζει ήδη με  ταχύτητα και ίσως πιο γρήγορα απ ότι περιμέναμε, με εμφανή την τάση στρατιωτικοποίησης. Ένα σπιράλ εντάσεων ξετυλίγεται προκαλώντας εύλογες ανησυχίες Η παρέμβαση της Πολωνίας για γρήγορη ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ με πολιτική απόφαση , ξεπερνά την ίδια την ΕΕ, αλλά δείχνει τις προθέσεις της Βαρσοβίας για τον ρόλο που θέλει να παίξει στην Ευρώπη.

Το δεύτερο στοιχείο της ίδιας παρέμβασης είναι αυτό που ήδη έχουμε σημειώσει ότι οι ανατολικές χώρες θα επιδιώξουν να ελέγξουν πλήρως της πολιτικές της ΕΕ έναντι της Ρωσίας και όχι μόνο. Και ως   παράπλευρη πολιτική, θα επιδιώξουν αναθεώρηση των σχέσεών τους με τις Βρυξέλλες και θα  επιδεινωθεί άμεσα η εικόνα υπονόμευσης του κράτους δικαίου. Η δημοκρατία θα υποχωρήσει και ακροδεξιά κινήματα θα ενισχυθούν.  Σε αυτά θα πρέπει να προστεθεί η ιστορική ανακοίνωση του καγκελάριου Σόλτς στο Βερολίνο την Κυριακή 27 Φεβρουαρίου ότι θα αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες στον φετινό προυπολογισμό μάλιστα, με 100 δις ευρώ. Δεν είναι καθόλου σαφές αν όλα αυτά εντάσσονται σε κάποιο σχέδιο ευρωπαικής αμυντικής πολιτικής, αλλά το σίγουρο είναι ότι ο εξοπλισμός  της Γερμανίας προκαλεί φόβο. Δύο φρικτοί παγκόσμιοι πόλεμοι είναι σοβαρός λόγος…

  Η απόφαση της Γερμανίας όμως, προδίδει αλλαγή στάσης 77 χρόνια από το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου. Ο νέος ψυχρός πόλεμος έχει όλα τα στοιχεία του οικονομικού πολέμου. Οπότε αναγκαστικά η Μόσχα θα στραφεί προς την Κίνα, την Ινδία και την Αφρική. Το δεύτερο ζήτημα, η αρχιτεκτονική ασφάλειας είναι το δύσκολο σταυρόλεξο που θα τραβήξει σε βάθος χρόνου, αν κρίνουμε από την άρνηση της Δύσης να συζητήσει σοβαρά μια νέα συμφωνία. Διαπραγματεύσεις σίγουρα θα γίνουν, αλλά το σκηνικό που στήνεται, τουλάχιστον αυτές τις πρώτες ημέρες είναι απογοητευτικό. Στόχος της Δύσης είναι να εγκλωβίσει τη Μόσχα  στην Ουκρανία και να την οδηγήσει  σε ένα  ρωσικό  Βιετνάμ.

Η Ελλάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη σαν έτοιμη από καιρό είναι ήδη ένα βήμα μπροστά και σε εξοπλισμούς και σε ρητορική.  Καμία στήριξη στους ομογενείς, κανένα σχέδιο, μόνο με τα ΜΜΕ έκαναν πολιτική. Η εμπλοκή στην κρίση της Ουκρανίας με προσωπική του απόφαση  Μητσοτάκη, πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο ευρείας συζήτησης εντός και εκτός βουλής. Η κρίση στις σχέσεις του πρωθυπουργού με τον ΥΠΕΞ Νίκο Δένδια είναι σε οριακό σημείο. Ο Μητσοτάκης ήδη συντάσσεται με τις πιο ακραίες φωνές και σε Ελλάδα και σε Ευρώπη.
Η Γερμανία αποτελεί έναν κρίσιμο παράγοντα για το πως θα λειτουργήσει στην ΕΕ και στην οικονομία. Οπότε όλο το πλέγμα των σχέσεων  του δυτικού κόσμου με την Ρωσία επανεξετάζεται σε δυσμενείς για τη χώρα μας συνθήκες. Όπως ήδη έχουμε επισημάνει οι δύσκολες οικονομικές συνθήκες που επικρατούν στην ΕΕ , η στροφή στην στρατιωτικοποίηση και το ερώτημα τι θα γίνει με την Τουρκία θα αποτελέσουν ένα εκρηκτικό μείγμα εντάσεων σε όλα τα επίπεδα.