Του Στράτου Βαλτινού

Τα «αδιευκρίνιστα ποσά» εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ του Αβραμόπουλου και του Γεωργιάδη γίνονται το ανέκδοτο της χρονιάς ανά την Επικράτεια. Ο καθένας δικαιούται να μιλήσει όχι για αδιευκρίνιστη δικαιοσύνη, αλλά για αδιευκρίνιστη αφοσίωση  λειτουργών της δικαιοσύνης. 

Άλλο η  Δικαιοσύνη ως θεσμός, άλλο οι λειτουργοί της. Το άλλο που προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα , δηλαδή οργή, σαρκασμό, αποστροφή είναι ότι τόσο ο Γεωργιάδης, όσο και ο Αβραμόπουλος δεν κατάφεραν να πουν έστω μια πειστική κουβέντα, που να δικαιολογεί αυτά τα χρήματα, να υπεραπιστούν δηλαδή την τιμή και την αξιοπρέπειά τους. Οι κραυγές περί σκευωρίας δεν πείθουν ούτε ...τα μάρμαρα του κοινοβουλίου, πόσο μάλλον την κοινή γνώμη. Δεν τους νοιάζει η ηθική τους; Δεν τους ενδιαφέρει  όλος αυτός ο σάλος που έχει ξεσηκωθεί;  Ίσως . Αλλά να ξέρουν ότι μπορεί να αρχειοθετούνται φάκελοι, δικογραφίες, αδιευκρίνιστα ποσά. Η αξιοπρέπεια όμως δεν αρχειοθετείται. Ή  ζει κάποιος με αξιοπρέπεια , ή όχι. Ή δουλεύει και κερδίζει με τον ιδρώτα του, τη δουλειά του, την επιχειρηματικότητά του, τις εφευρέσεις του, ή  σωρεύει αδιευκρίνιστα ποσά.
Για όλους μας είναι σαφές τι σημαίνει αρχειοθέτηση αδιευκρίνιστων ποσών. Πλην κάποιων στη Δικαιοσύνη, του Αβραμόπουλου και του Γεωργιάδη.