Του Στράτου Βαλτινού

Η ατμόσφαιρα είναι γεμάτη ένταση. Όχι στο Πολυτενχείο που έχει την επέτειο της εξέγερσης, αλλά στην πολιτική, στην κοινωνία. Δεν υπάρχει κλίμα βίας , αν και οι προβοκάτορες δεν έχουν ποτέ ρεπό.

Υπάρχει όμως κλίμα  σκεπτικισμού, οργής, αγωνιστικότητας με κινηματικά χαρακτηριστικά. Κόμματα και οργανώσεις θέλουν ίσως να πάρουν «εκδίκηση» για την περυσινή απαγόρευση της πορείας και ετοιμάζονται για την φετινή πορεία προς την αμερικανική πρεσβεία. Υπάρχει και μια αντι-μητσοτακική διάσταση, πέρα από το γεγονός ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι να είναι κανείς απέναντι από την κυβέρνηση και όχι μόνο απέναντι στον πρωθυπουργό.
Πάντα σε περιόδους που όλοι νόμιζαν ότι η παρακμή και η καθίζηση κυριαρχούσαν που τα κινήματα χάνονταν, που η οργανωμένη δράση σχεδόν ενοχοποιούνταν, ξεπηδούσε η ελπίδα, η αντεπίθεση και η υπόσχεση ότι κάτι θα αλλάξει.
Μέχρι τώρα η ακροδεξιά , εντός και εκτός της κυβέρνησης λούφαξε. Μακάρι να μείνει στο περιθώριο, δεν χρειάζεται να ρίξει λάδι στη φωτιά. Προφανώς η ΕΥΠ , το Επιτελικό Κράτος και όλος αυτός ο καπνός των αγωνιούντων δεξιών ακροδεξιών , πατριωτών και πατριδοκάπηλων έχουν τα μάτια και τα αυτιά τους  σε πλήρη λειτουργία. Ας μείνουν εκεί. Βλέποντας και ακούοντας. Η κοινωνική συνοχή δεν απειλείται από διαδηλωτές, αλλά από προβοκάτορες που ελλοχεύουν για να πάνε τα πράγματα και οι εικόνες εκεί που θέλουν.
Ας μην τους περάσει . Αλλά  με την ευκαιρία  της επετείου του Πολυτεχνείου και της πορείας θα διαπιστωθεί αν η  κοινωνία έχει αφυπνιστεί σε τέτοιο βαθμό , ώστε να τρομάξει τον καθεστωτισμό του Επιτελικού Κράτους και του πρωθυπουργού. Και μετά θα εξαχθούν και πολιτικά συμπεράσματα.