του Σπύρου Σουρμελίδη


Υπεύθυνη αντιπολίτευση, αποφυγή υπερβολών και εθνικιστικών φωνών, προστασία των δικαιωμάτων της χώρας μπροστά στην τουρκική απειλή… Να μερικά από τα θέματα που απασχόλησαν τον ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να αποφασίσει  τι στάση θα τηρήσει στην έγκριση των δυο Συμφωνιών με Αίγυπτο και Ιταλία. Πέρα από την στάση όμως στη Βουλή, το κυρίως πρόβλημα είναι η στάση έναντι της πολιτικής Μητσοτάκη στα ελληνοτουρκικά.
Η αντιπολίτευση είναι η εφεδρεία,  είναι το Plan B. Δεν είναι (δεν πρέπει να είναι) η ουρά της κυβέρνησης , ειδικά αν πρόκειται για κυβέρνηση μυστικών και πανικόβλητων δεσμεύσεων.  Η αξιωματική αντιπολίτευση –ειδικότερα ο ΣΥΡΙΖΑ ως  αριστερή δύναμη – δεν μπορεί να επιτρέψει να «παραδοθεί» καθολικά η χώρα στο δίκαιο του ισχυρού (της Τουρκίας) ή στο δίκαιο μιας δύσκολης συγκυρίας και ισορροπίας δυνάμεων στην περιοχή.  Το επιχείρημα για την αποφυγή μιας φιλοπόλεμης ή εθνικιστικής στάσης, δεν αντέχει σε μια ενδελεχή συζήτηση και ανάλυση. Η Ελλάδα συνολικά (όλες οι πολιτικές παρατάξεις) αποδέχεται την διαπραγμάτευση για οικονομικά δικαιώματα και της Τουρκίας στην θάλασσα, δεν εμφανίζεται με απόλυτες θέσεις. Δεν μπορεί όμως να αποδεχθεί το δίκαιο του ισχυρού ή την αλλαγή της Ιστορίας  -συνθήκη Λωζάνης, ελληνικότητα των νησιών, δικαιώματα  του πληθυσμού των νησιών κλπ, κλπ.



Ο ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να δηλώσει «παρών» στην Συμφωνία της Αιγύπτου, αφού ταλαντεύθηκε με το ενδεχόμενο να καταψηφίσει  μόνο την συμφωνία τη Αιγύπτου. Αυτό που πράγματι  έχει σημασία είναι η συνολική στάση, η πολιτική που επιλέγει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ για τη χώρα, για την διαχείριση της τουρκικής απειλής και  για την  στάση της έναντι της πολιτικής της κυβέρνησης.
Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να μην εγκρίνει την συμφωνία Ελλάδας-Αιγύπτου δηλώντας «παρών» υπερψηφίζοντας (παρα τις ενστάσεις)  την Συμφωνία Ελλάδας –Ιταλίας.  Κι αυτό γιατί «Η   σύναψη της ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας, από τη μία "διεμβολίζει" και  αντιρροπεί την παράνομη Συμφωνία Τουρκίας-Σαράζ, από την άλλη, όμως, δεδομένου του κενού στρατηγικής της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης, οδηγεί σε σοβαρές εξελίξεις σε βάρος της χώρας και μπορεί να δημιουργήσει αρνητικά προηγούμενα σε μελλοντικές διαπραγματεύσεις» τονίζεται στην ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ακολουθεί πλήρης  ανάλυση για τους κινδύνους που φέρνει η συμφωνία με την Αίγυπτο.

Η κυβέρνηση και οι δεσμεύσεις της 

Όπως όμως είπαμε από την αρχή  υπάρχει το συνολικότερο ζήτημα, είναι η κατάσταση την οποία δημιούργησε η κυβέρνηση και η οποία δεν είναι  σαφής, αντιθέτως δημιουργεί προβλήματα και αντιφάσεις.
 1. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη –όπως όλα δείχνουν- έχει προχωρήσει σε δεσμεύσεις  και συμφωνίες με την Τουρκία δια της γερμανικής καγκελαρίας, οι οποίες δεν είναι γνωστές στο  σύνολο τους αλλά και στις λεπτομέρειες τους.  Οι δεσμεύσεις αυτές φαίνεται να αφορούν  την διαδικασία. Το ποια ακριβώς είναι η διαδικασία πρώτα σε διπλωματικό επίπεδο και μετά σε ότι αφορά την παραπομπή σε διαιτησία, είναι κρίσιμο θέμα και σε ότι αφορά την ουσία.

2. Ποια είναι τα θέματα τα οποία προτίθεται να αποδεχθεί η κυβέρνηση στο τραπέζι της διαβούλευσης; Ο πρωθυπουργός μιλά συνεχώς για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ ως μοναδικά θέματα. Οι γνωρίζοντες αντιλαμβάνονται ότι  ακόμα και έτσι αν είναι, οι πτυχές των θεμάτων είναι πολλές και αγγίζουν και ζητήματα κυριαρχίας (χωρικά ύδατα, επήρεια νησιών, εναέριος χώρος κα).
3. Η στάση της κυβέρνησης έναντι της τουρκικής προκλητικότητας δεν αποτελεί απλώς μια «σώφρονα» στάση, ώστε να μην πάμε σε θερμή σύρραξη. Δείχνει δυστυχώς και αποδοχή των παραπάνω. Ότι δηλαδή υπάρχει μια διαβούλευση με ισχυρές κατά αρχάς συμφωνίες σε ότι αφορά την διαδικασία
4. Η κυβέρνηση εμφανίζεται αιφνιδιαζόμενη από όλα τα γεγονότα.
α. Από την ωμότητα του Τράμπ, στην συνάντηση (στον Λευκό Οίκο Μητσοτάκη - Τράμπ) του Ιανουαρίου
β. Από την παραπλανητική στάση των ΗΠΑ από τον περασμένο Ιούλιο. Ο Πομπέο υποστήριξε ότι πρέπει να γίνει διαχωρισμός των θεμάτων Ελλάδας και Κύπρου, κάτι που φαίνεται να έγινε αποδεκτό. (Δηλώσεις  Δένδια από Ιούλιο 19 και μετά , αλλά και άλλων παραγόντων του Μαξίμου).
γ. Από τις εξελίξεις στην Λιβύη.-τουρκολιβυκό σύμφωνο του οποίου τις επιπτώσεις
δεν μπόρεσε να αποτρέψει έως τώρα.
5. Το αποτέλεσμα είναι ένας αγώνας διπλωματικός με πολλά λάθη και πολλές συμφωνίες υπο το κράτος πανικού.
Πρώτον η στάση έναντι της Τρίπολης και του Χάφταρ.
Δεύτερον η συμφωνία με την Ιταλία στη βάση των συμφωνηθέντων του 1977 (άλλες εποχές, άλλο διεθνές δίκαιο, άλλες συγκυρίες).
Τρίτον η συμφωνία με την Αίγυπτο σε χρόνο που μάλλον η Αίγυπτος επέλεξε με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει και για την θέση του Καϊρου  έναντι της  Άγκυρας και Ουάσιγκτον.
6. Τέταρτον, η υπογραφή με το Κάϊρο ενώ έχει προηγηθεί η τριμερής του Βερολίνου (11-12.7)  όπου έχουν αναληφθεί υποχρεώσεις.  Ειδικά αυτή η κίνηση,  δημιουργεί τεράστια προβλήματα και δείχνει πανικό ή κουτοπονηριά που δεν  έμεινε αναπάντητη.  Η Τουρκία ήξερε ή προέβλεψε ότι η Αθήνα θα υπογράψει με το Κάϊρο. Ο διπλωμάτες της το έλεγαν. Το σταυρωτό που δημιουργήθηκε από τις δυο ΑΟΖ (Τουρκίας-Λιβύης και Ελλάδας-Αιγύπτου) οδηγεί σε δικαστήριο ή διαιτησία.  Πλεονέκτημα έχει όποιος πρώτος έχει κάνει  έρευνες και άλλες πράξεις. (Αυτή είναι η νομική ανάλυση του τουρκικού ΥΠΕΞ).
Είναι και αυτός ένας ακόμα λόγος που βγήκε το Oruc Reis και συνεχίζει να πλέει σε ελληνικές περιοχές.
7. Η ίδια η ουσία  της συμφωνίας με την Αίγυπτο, δίνει «δικαιώματα» ανοίγει την όρεξη της Άγκυρας για τις παράλογες απαιτήσεις της. Αφήνει ακάλυπτο χώρο και δικαιώματα της Ελλάδας, τα οποία δύσκολα θα μπορούν να επανακτηθούν μέσω διαπραγμάτευσης. Οι τουρκικές κινήσεις de facto  έχουν «καταλάβει» ζωτικό χώρο, περιορίζοντας την Ελλάδα πριν καν προκύψει διαβούλευση η συνεννόηση.

Η αντιπολίτευση 

Υπο αυτές και μόνο τις συνθήκες  θα ήταν αφέλεια και ανευθυνότητα η αξιωματική αντιπολίτευση να δώσει λευκή επιταγή στην κυβέρνηση.
Θα ήταν απεμπόληση κάθε υπεύθυνης και πατριωτικής στάσης.
Θα ήταν κυρίως απεμπόληση κάθε δυνατότητας η Ελλάδα ως οργανωμένη Πολιτεία, να μπορέσει στο άμεσο μέλλον ίσως και με άλλη κυβέρνηση να επανακτήσει μέρος ή το όλον,  του χαμένου (διπλωματικού και νομικού) "εδάφους" , των χαμένων δικαιωμάτων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ καλείται να καταγγείλει την κυβέρνηση για όλα τα παραπάνω πρωτίστως για τις μυστικές διαβουλεύσεις της.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, προσωπικά ο πρωθυπουργός έχει υπερβεί τα δικαιώματα της και τις δυνατότητες της ως εκφραστής του συμφερόντων του ελληνικού κράτους.
Έχει περιπλέξει το κράτος σε διαδικασίες επικίνδυνες που εκτός από την αναξιοπρέπεια οδηγούν και σε απώλεια κυριαρχικών δικαιωμάτων ίσως και του δικαιώματος της ασφάλειας των κατοίκων των ελληνικών νησιών.
Ο ΣΥΡΙΖΑ Θα μπορούσε και να καταψηφίσει την Συμφωνία με την Αίγυπτο ως  αμφισβήτηση των τετελεσμένων που ήδη δημιουργεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Επέλεξε να δηλώσει «παρών» εκφράζοντας την ισχυρή διαφωνία του.
Η υπερψήφιση της Συμφωνίας με την Ιταλία γίνεται  με πολλούς αστερίσκους και ενστάσεις, ακριβώς για να τονιστεί η αμφισβήτηση των τετελεσμένων.
Η Ελλάδα δεν πρέπει να απωλέσει κάθε εφεδρεία αντίδρασης  έναντι της Τουρκίας, ενόψει της διαρκώς εναλλασσόμενης ισορροπίας δυνάμεων στην ευρύτερη  περιοχή.

Κρίση στην ευρωζώνη

Ιανουάριος 2015-Ιούνιος 2015
του Διονύση Σταμπόγλη, δημοσιογράφος
Στις 30 Ιουνίου 2015, έκλεισε ένας "κύκλος" ιστορικών θα λέγαμε γεγονότων για την Ελλάδα, αλλά και για την ευρωζώνη και την Ε.Ε., με αντίκτυπο και σε άλλες χώρες του Πλανήτη. Ο "κύκλος" αυτός άρχισε τυπικά στις 25 Ιανουαρίου 2015 όταν ο ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύεται από τις εκλογές πρώτο κόμμα και σχηματίζει κυβέρνηση με το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων (ΑΝ.ΕΛ.)
Για ορισμένους, ο "κύκλος" αυτός των ιστορικών γεγονότων ξεκίνησε νωρίτερα από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου και συγκεκριμένα τον Νοέμβριο του 2014 όταν όλα έδειχναν ότι η τότε κυβέρνηση της Ν.Δ. δεν ήταν σε θέση να εφαρμόσει τα μέτρα του Μνημονίου, για την υλοποίηση των οποίων είχε δεσμευθεί έναντι των εταίρων στην ευρωζώνη και την Ε.Ε. Οι καθυστερήσεις στην εφαρμογή των μέτρων ήταν ορατές σε όλους και προκάλεσαν αντιδράσεις στην ευρωζώνη και στις αγορές που δεν έβλεπαν να υλοποιούνται οι μεταρρυθμίσεις.

Διαβάστε το εξαιρετικό άρθρο

E-books

του Νικόλαου Λάου

Μεθεξιολογικό Μανιφέστο

Η Φιλοσοφία της Μέθεξης ως Ελληνική Πνευματική Στρατηγική

 

Γεωπολιτική, Γεωοικονομία και Χρηματοοικονομική

Ένας σύγχρονος πολιτικός, οικονομικός και επιχειρηματικός οδηγός από το Research Institute for Noopolitical and Geopolitical Studies και την R-Techno Private Intelligence Company

 

Η παρακρατική δράση

Tων ελληνικών ακροδεξιών/φασιστικών δυνάμεων

 

Επενδυτικός Οδηγός 2015

Ενόψει του 2015, με τον παρόντα επενδυτικό οδηγό, συνοψίζουμε και αναλύουμε μείζονος σημασίας ζητήματα διεθνούς πολιτικής οικονομίας που διαμορφώθηκαν το 2014 και εξηγούμε τη δυναμική τους, προβλέποντας το πώς μπορεί να εξελιχθούν το 2015.